شروع سریع

Rahdar دو چیز لازم دارد: یک پایگاه‌دادهٔ PostgreSQL، و دسترسی شبکه به endpointهای مدیریتی بروکرهایتان. کلاسترهای Artemis شما از پیش وجود دارند و از طریق رابط کاربری ثبت می‌شوند — هیچ‌چیز در اینجا بروکری را بالا نمی‌آورد.

نسخهٔ آلفا

ایمیج‌های منتشرشده buildهای dev پیش از پایدار هستند (sudoit1/rahdar:dev؛ هنوز :latest منتشر نمی‌شود). بین انتشارها تغییرات ناسازگار را انتظار داشته باشید.

با just، از روی یک clone

just همان task runner ای است که این مخزن استفاده می‌کند. اجرای just به‌تنهایی همهٔ taskها را گروه‌بندی‌شده فهرست می‌کند.

git clone https://github.com/sudoitir/rahdar && cd rahdar
just up

just up ابتدا just setup را اجرا می‌کند: روی یک checkout تازه، فایل deploy/compose/.env را با یک SECRET_KEY و DB_PASSWORD تصادفی می‌نویسد و RAHDAR_IMAGE را به تازه‌ترین تگ منتشرشده پین می‌کند. سپس دو replica از Rahdar، HAProxy و Postgres را بالا می‌آورد و منتظر می‌ماند تا آماده شوند (just up-single فقط یک replica و بدون load balancer بالا می‌آورد). آدرس http://localhost:8080 را باز کنید.

بعداً برای جلو بردن پین نسخه، دوباره just setup را اجرا کنید.

بدون just

base=https://raw.githubusercontent.com/sudoitir/rahdar/main/deploy/compose
mkdir -p rahdar/compose rahdar/postgres && cd rahdar/compose   # the compose file mounts ../postgres
curl -sO "$base/compose.prod.yaml"
for f in postgresql.conf 10-pg-stat-statements.sql; do curl -s "${base%/compose}/postgres/$f" -o "../postgres/$f"; done
curl -s "$base/.env.example" -o .env   # سپس ویرایشش کنید — بخش پیکربندی را ببینید
docker compose -f compose.prod.yaml --env-file .env up -d

یا یک کانتینر تنها، روی Postgres ای که از پیش دارید:

docker run -p 8080:8080 \
  -e RAHDAR_DB_URL=jdbc:postgresql://db:5432/rahdar \
  -e RAHDAR_DB_USER=rahdar \
  -e RAHDAR_DB_PASSWORD=... \
  -e RAHDAR_SECRET_KEY="$(openssl rand -base64 32)" \
  sudoit1/rahdar:dev

اولین ورود

نام کاربری admin است. اولین اجرا روی یک پایگاه‌دادهٔ خالی رمز عبور را می‌سازد و فقط یک بار در لاگ کانتینر چاپ می‌کند:

docker compose -f compose.prod.yaml logs rahdar | grep -A4 'Created administrator'

در اولین ورود مجبور می‌شوید رمز تازه‌ای تعیین کنید. اگر آن رمز اولیه را پیش از تغییرش گم کنید، تنها راه بازیابی، بازنشانی مستقیم همان سطر در Postgres است — هنوز جریانی برای بازیابی رمز وجود ندارد.

نقش داخلی ADMIN تأیید دومرحله‌ای می‌خواهد؛ پس بلافاصله بعد از تعیین رمز، Rahdar از شما می‌خواهد یک برنامهٔ احراز هویت (کد QR را اسکن کنید و با یک کد تأیید کنید) یا یک passkey راه بیندازید، و ده کد بازیابی یک‌بارمصرف را فقط یک بار نشان می‌دهد. آن‌ها را نگه دارید: اگر دستگاه گم شود، راه بازگشت شما هستند. از آن به بعد هر ورود، رمز و سپس یک کد می‌خواهد.

اسکریپت یا curl هم همین‌طور وارد می‌شود. برای حسابی که روش دومی دارد، POST /api/v1/auth/login پاسخ {"status": "SECOND_FACTOR_REQUIRED", …} می‌دهد و POST /api/v1/auth/second-factor مقدار {"totpCode": "123456"} را می‌گیرد. حسابی که هنوز چیزی ندارد با POST /api/v1/auth/mfa/totp شروع می‌کند (secret و otpauthUri را برمی‌گرداند) و با POST /api/v1/auth/mfa/totp/confirm و {"code": "123456"} تأیید می‌کند؛ پاسخ شامل کدهای بازیابی است. کلیدهای API کد نمی‌خواهند.

ثبت یک کلاستر

وارد شوید و به Clusters ← Add بروید. شما فقط endpoint مدیریتی یک نود seed و اعتبارنامه‌اش را می‌دهید؛ باقی توپولوژی از خود بروکر کشف می‌شود. اعتبارنامه‌ها با RAHDAR_SECRET_KEY رمزنگاری‌شده ذخیره می‌شوند.

اگر قابلیتی در دسترس نباشد — کلاینت Core قابل دسترسی نباشد، یا عملیات مدیریتی‌ای در معرض نباشد — Rahdar می‌گوید کدام قابلیت است و دقیقاً همان قطعهٔ broker.xml را که آن را فعال می‌کند نشان می‌دهد، به‌جای پنهان‌کردن آن قابلیت.

پشت یک reverse proxy

جریان زندهٔ رابط کاربری، Server-Sent Events روی GET /api/v1/stream است و پروکسی جلوی Rahdar نباید آن را بافر کند:

• nginx — روی همان مسیر proxy_buffering off;
• Apache — بافر خروجی روی آن مسیر خاموش
• Traefik — بدون تغییر کار می‌کند

بدون این، گراف توپولوژی و جدول صف‌ها فقط با poll پنج‌ثانیه‌ای به‌روز می‌شوند، که شبیه محصولی به‌نظر می‌رسد که به‌زحمت زنده است.

با بروکرهای یک‌بارمصرف امتحانش کنید

اگر می‌خواهید پیش از وصل‌کردن به هر چیز واقعی آن را در عمل ببینید، مخزن یک dev stack دارد که Rahdar را از سورس می‌سازد، دو جفت واقعی live/backup آرتمیس بالا می‌آورد و آن‌ها را با ترافیکی پر می‌کند که شبیه یک estate واقعی است — از جمله یک آدرس بدون مصرف‌کننده که عمقش بالا می‌رود، یک انباشت واقعی dead-letter، و یک نود متوقف‌شده.

just dev-up                          # Postgres، یک جفت آرتمیس، و Rahdar
ADMIN_PASSWORD=… just demo           # جفت دوم، به‌همراه ترافیک واقع‌نما

رمزی که just dev-up چاپ می‌کند یک‌بارمصرف است. در اولین اجرا، seed به NEW_ADMIN_PASSWORD=… (رمزی که خودتان انتخاب می‌کنید) نیاز دارد؛ رمز را عوض می‌کند، برای admin برنامهٔ احراز هویتی را که نقشش می‌خواهد راه می‌اندازد و ADMIN_TOTP_SECRET را چاپ می‌کند. اجراهای بعدی، از جمله just shots و just demo-gif، به ADMIN_PASSWORD برابر رمز جدید و ADMIN_TOTP_SECRET برابر همان کلید نیاز دارند.

هیچ‌چیز در آن seed مستقیماً در metric_sample یا queue_snapshot نمی‌نویسد — ترافیک با CLI خود بروکر تولید و مصرف می‌شود، پس نمودارها اندازه‌گیری‌اند، نه داستان.

ادامه

• پیکربندی — هر متغیری که می‌خواند
• پیکربندی بروکر — اعلام اینکه یک کلاستر چه باید اجرا کند، و بستن شکاف‌های قابلیتی که نخستین اجرا گزارش می‌کند
• کنسول SQL — پرسیدن پرسشی که از مرز صف‌ها عبور می‌کند
• سرور MCP — همان قابلیت‌ها برای یک دستیار